De Belznickel kummt
Wann’s heit owend dunkel iss,
Kummt de Belzenickel.
Un, des weess ich ganz gewiss:
Eens grieht er beim Wickel!
Sinn schee brav! Ball schteht er drauss,
Duht am Lade rittle.
Un ganz schnell vor unserm Haus
Sich de Schnee abschiddle.
Horch, jetz kummt die Treppe hoch
So en schwerer Dritt!
Ei, ich glaab, er iss es doch!
Bringt er ebbes mit?
Schnell,en Versje noch browiert,
En Gedicht gepischbert.
Voller Angscht un ganz scheniert
Werd bloss noch gewischbert.
Wer gelernt, wie sich’s geheert,
Der kann freilich lache:
Fer den werd de Sack geleert,
Der grieht sieesse Sache!
Bertl Pardall
Grooss Dank, Ingrid Templeton (“die paelzisch Fraa in Pennsylvania”) fer mir sell Gedicht schicke. Ich hab’s yuscht gfunne en Schtunn zerick in mei Mailbax. Mir winsche alliebber im alde un im neie Land en hallicher Grischtdaag – abbadich seller Belzickel uff em Pickter, wu ball “Co-Editor” vun “Hiwwe wie Driwwe” iss.
Michael Werner























































