Schlagwort-Archive: Pälzer Prosa Preis

Dorfdisco am Dunnerschberg

Sieger beim ersten „Pälzer Prosa Preis“: Cornelius Molitor aus Kaiserslautern

Von Cornelius Molitor

„Die nächste Scheibe ist schon etwas äldä …“ horre gsaat, de Udo, un dann is „Moviestar“ geloff. Die Määd hun gequiekt vor Frääd un ahgfang se danze. Nur die Määd! Paarweis, Danzhaldung, Discofox. Meer Männer hun grundsätzlich net gedanzt, weil do hett merr sich jo ferr alle Zeide blamiert vor seine Kumbel. Meer sin de ganze Ohment mit unserm Colabier an de Thek gestann un warn uns ähnich, dass Pink Floyd un Santana viel besser sin wie der Quatsch, wo de Udo als do uffleet.

Em Udo sei Vadder war de Wärrt vun de „Bierschänk“. Der hot sellemols im Nähwezimmer ferr uns Junge e Disco ingericht. Nix Großardiches, bloß e paar Disch un Stiehl um die Danzfläch, e Thek un e Flibberaudomat, wo immer kabutt war. Alle Samschdaa Ohment war merr dort. Wo hedde merr dann ah sunscht solle anne? Un vor allem: wie? De Ähnzich, wo schun e Mofa hatt, des war de Riebseggel Dieder, der war e bissje älder wie meer Annere.

De Udo war de Discjockey un is sich vorkumm wie de Ilja Richter aus em Fernseh. Viel Schallpladde hatt er net, deswäh horre de „Moviestar“ an so me Ohment ah glei e paar Mol gespielt. Die Määd warn jedesmol begeischdert. Was ah noch efder geloff is, war „Lady Bump“. Dodezu sin die Määd als enunner in die Knie, dann werre nuffer un hun sich nanner me’m Bobbes ahgestubbt. Des Lied war genauso bleed wie die annere ah, awwer wennischdens hadde meer Männer do ebbes se gugge.

Ganz besonners gern hun ich jo als des Schäffler Gabi aus de Keesgass ahgeguggt. Die hot ah so komisch serickgeguggt, wie wann ich re ah gefalle deet. Se ahsespreche hun ich mich awwer net getraut. Iwwerhaupt: wann die vun meer ebbes wollt, do hatt se gefällichst zu meer se kumme un mich ahsespreche! Ähmol hot se des ah gemacht. Do is se riwwerkumm an die Thek un hot werre so komisch geguggt. „Danzsch de mo mit?“ hot se mich gefroot. Ich hun in dem Moment kää Ton erausgebrung, hun se bloß dumm ahgeglotzt un mich dann rumgedreht zu meine Kumbel. Es Gabi hot e roder Deetz kriet un is werre ab. Mei Kumbel un gelacht un merr uff die Schulder gekloppt. „Die dumm Tudd!“ hot ähner gemähnt.“Ahjo,“ hun ich gsaat, „was bild dann die sich in?“

Manchmol sin ah die Schobbeschligger aus de Wertschaft riwwerkumm. Die warn schun zimmlich alt, e paar schun iwwer Dreißich. „Was wollen dann die alde Säck noch in de Disco?“ hummer uns do als gefroot. „Warum hoggen die dann net dehääm bei de Fraa un guggen de Rudi Carrell?“. Die sin awwer bloß als in de Deer stehegeblibb, die Alde, hun veständnislos de Kopp geschiddelt iwwer uns Junge un sin dann werre niwwer. Wer alsemol ah noch kumm is, des warn die Ami, wo uff em Dunnerschberg stationiert warn. Die warn arisch beliebt bei unsere Määd, weil die hadden Geld – un gedanzt hun se ah. Meer hun se gehasst! Jetz war’s awwer net so, dass meer Männer iwwerhaupt net gedanzt hedden. Wann als es ähnzich veninfdiche Lied vum ganze Ohment geloff is, do hummer dann ah e bissje in de Knie gewippt un mit de Kepp gewaggelt. Un beim Refräh vun dem Lied hummer unser Colabier in die Luft gehall un gesung: „Smoug on se Woooder … la-la-la-la-laha!“. Mäh vun dem Text hummer net gekennt.

In de Nacht simmer dann häämgedappt, all e bissje dummelich vun denne zwää Colabier, wo sich jeder de ganze Ohment geleischt hot. Merr hun iwwer die Määd geredd un warn iwwerzeucht, dass die uff so hadde Männer wie uns jo eigentlich voll abfahre missden. Als Beweis ferr unser Männlichkeit hummer alle paar Meder uff’s Trottwa gespauzt. Wann ich heit so serickdenk, do mähn ich, dass merr uns doch ganz schää iwwerzwerch drahgestellt hun, als junge Kerl sellemols. Ganz besonners ich gähniwwer dem Schäffler Gabi. Also net, dass ich dere immer noch nohtrauere deet, die is jo ah schun e aldie Fraa jetz. Ich mähn awwer, dass merr bei de Määd noch besser ahkumm weern, wammer alsemol mit ne gedanzt hedden. Weil zum Beispiel, wann die Ami kumm sin, do hun die Määd schun als iwwer de Äh orre Anner vun denne gsaat: „Gugg emol, wie schää der danze kann!“. Dass awwer mol Ähnie iwwer mich gsaat hett: „Gugg emol, wie schää der Colabier trinke kann!“ – des is net so oft vorkumm. Genau genumm: eigentlich gar net!

Pälzer Prosa Preis 2025 geht an Cornelius Molitor

Teilnehmer des Prosa-Wettbewerbs und der Mundart-Werkstatt sowie Mitglieder der Jury

Das war ein Start! 23 Einsendungen gab es für den ersten „Pälzer Prosa Preis“, und am Ende gewann Cornelius Molitor (Kaiserslautern) mit dem Text „Dorfdisco am Dunnerschberg“ die Publikumswertung. Insgesamt sieben Texte hatte die neu formierte Prosa-Jury für die Endausscheidung ausgewählt. Unter Schirmherrschaft des Literarischen Vereins der Pfalz e.V. führte der Förderkreis Mundart Bockenheim e.V. die neue Veranstaltung im Weingut Griebel erstmals in Bockenheim durch. Rund 60 Gäste wollten die Texte hören und mitentscheiden – das bedeutete ein volles Haus! Auf Rang 2 landete Margit Wippel aus Neustadt-Haardt mit ihrem Prosa-Stück „Pesch g’habbd“. Dritter wurde Rudy Kupferschmitt (Ludwigshafen) mit „Es werd duschber“. Weitere Preisträger sind: Angelika Futterer (Bruchsal), Hermann Settelmeyer (Lingenfeld), Berthold Kracke (Grendelbruch, Frankreich) und Stefan Klopp (Bliesransbach).

Der Tag hatte mit einer Lyrik-Mundartwerkstatt begonnen, an der Renate Demuth, Jennifer Schäfer, Thomas Maul und Manfred Dechert teilnahmen. Die Leitung des Workshops lag bei Ute Zimmermann.