Tag Archives: Berthold Kracke

Taxi

Berthold Kracke aus Grendelbruch (F): Preisträger beim “Pälzer Prosa Preis 2025”

Von Berthold Kracke (Grendelbruch, F)

S’ Knielinger Kraftwerk habbe se hinner sich gelasst und domit aach die harte Zeite vom Brunno – im Klinikum – in Karlsruh.

Bei Maxau üwwer de Rhai drüwwer

un endlich:

Pälzer Bode unna de Räder.

S’Taxi nemmt die A Fünfe Sechzich,

de’weil : uf sei weich un’ rund g’schwungene Art, de Pälzer Wald de Horizont ma’kiert. Von hinne links de Gruß vom guude alde Trifels, die feschte Burch.

„Gott sei donk dehääm!“ sagt de Brunno zum Taxifahrer.

Der nickt bloß.

Heijoo! Denkt de Brunno: Enna vom Nahe Oschte!

De Mann, erschter Blick uhscheinbar , awwer am Finger en goldene Siechelring. Üwwerraschung:

Uf demm isch ä Kreiz druff!

De Bruno denkt:

Än komische Heiliche.

„Ich bin von de Südpalz,“ kummt de  Brunno ins Verzähle.

„Zwische de Rääwe ufgewachse,wääsch!?“

De Taxifahrer heert bloß zu.

Uf de Audobahn, Richtung Norde, ruft de Brunno.

„Do gugg! D’Villa Ludwigshöh’! Un hinne draa: s’Hambacher Schloß!“

„Heimat oh Heimatland!“ Schwärmter seelig in ämm Fort.

Plötzlich stutzter.

„Schuldichung, wann ich so perseenlich werdd. Awwer Eier Heimat isch scho ah  weit weg, in de Sandwüüschte, do unne?“

„Ich Ludwigshafe  wohne’ “ Erklärt de Fahrer. „Früher  Alleppo , Syrie.“

„O jeee,“ kommentiert de Brunno. „Volls Krisegebiet. Awwer jetzt bisch jo in de Palz.“ Un er erkunnigt sich:

„ Syrie? Do isch doch aaach  s’Zwäääääästromland? Do wo de  

de Gaarde Ede war? S’Paradis?

Heah! Bei uns gäbbts Edekobe. Des isch  aach Paradies – odda?“

De Fahrer nemmt grad d’AudobahnAusssfahrt.

„Glei dehäääm!“ freut sich de Brunno

 Jetzt fangter aach noch zum Singe ah:

„Mei Mudda hodd’n Gutzelstand,

do owwe uf de Dannstadter Heeh…

Jetzt lachter sogar,… de Chauffeeeer.

„Soo lang war ich im Krankehaus   geleche!“ Sinniert de Brunno.

„Sogar im Koma! Awwer heit gehts

nix wie häääm.“ 

De Taxifahrer quittierts middem Goldzahn Lächle.

De Brunno spürt sei Läwenskraft in allene Glieder! Er fühlt sich elastisch un’ soo energiegelade, wie selte zuvor.

„De gonze Krankehaus  Zinnower: Vergangeheit!

Heit strotzter nur so vor Elan, de Brunno. Wie frieher – wo sei Vadda als üwwer ihn g’sagt hot: Än echte Pälzer Bu! De Stärkschte von de Klass!

„Hier ei’bieche!“ Gäbbt de Brunno s’ Kommando

„Do geht’s zu de Ludwigstroß Zwäe vierzich. Do kenn ich jeden Stäää.“

S’Taxi kommt zum Halte un’ de Chauffeur macht Meldung:

„Ludwigstraaß Zwei – Vierzig.“

De Brunno guggt – un glaabts ned.

„Wo isch denn do Ludwigstroß Zwäe vierzich? Mir sin doch komplett falsch! Merksch du des ned?“

„Hier Adress!“ Betont de Fahrer uhmissverständlich.

Jetzt isch de Brunno empört. 

„Ich wärd doch wisse, wo ich woohn! Mir sin doch krotteverkehrt!“

S’Taxi steht mit laaafende Moodor am Stroßerand. – De Brunno isch  mehr un’ mehr   irritiert. Hier steh’n   sämtliche Heisser von de Nachbarschaft, bloß: Seins dud fehle.

„Mei Heissl!“ Rufter entsetzt.

„Ä Abrissbaustell’!“

Hinner ännere Gitterabsperrung nemmt de Brunno noch ä Üwwerbleibsel von sei’m Hofdor wahr. Un’ ä Eck steht noch! Von de Hausswand.

Do hinne dra war die Küch??

„Des kann ned wohr sei!“ Zweifelt de Brunno.

„Mir hän doch scho drin g’wohnt! Ich war zwar noch am Renoviere, bis halt der dabbiche Uh’fall bassiert isch! Awwer: s’war unser Heiss’l! Und jetzt? Do siehts  aus wie im Kriech!“

De Taxifahrer määnt nachdenklich.

„Wie meine Land…..Aleppo viel so aussehe… Syrie kaputt“

„Awwer des isch doch gonz was anneres!“ Brüllt de Brunno.

„Wie kann dennn so ebbes passiere?“

Er steicht zornig aus’m Taxi aus un’ schmeißt d’Beifahrertür zu. Sei Wut steichert sich nochemol, wie er denne Schriftzug liest, uf’m Werbebanner:

Hier entsteht Wohnraum im guten Stil

De Taxifahrer kommt jetzt  aach. Er folgt sei’m verzweifelte Fahrgascht, als müsster uf denne ganz b’sonnersch acht gäwwe.

„Wie wenn ä Bomb ei’geschlache hätt!“

Plärrt de Brunno mit feuchte Aaache.

De Syrer kennt  sich mit derartiche Katastrophe aus. Er wääß, wie s’sichs ah’fühlt, vor de Üwwerreschte der eigene Behausung zu stehe, wenn alles verlore isch.

„Was isch denn do bloß bassiert?“ Stammelt de Brunno.

„Viele lang Krankehaus gewese.“ Erklärt de Taxifahrer un stellt sich newwe sein Fahrgascht na.

„Familie nix mehr Geld für Haus bezahle …..dann verkaufe.“

„Ohne mich zu frage?“

Poltert de Brunno.

De Taxifahrer bleibt  ruhich  un widderholt:

„Lang Krankehaus! Viele Koma.“

Do halt sich de Brunno in seinere Not alle beide Händ vor’s G’siecht.

„Wiesoo isch jetzt mei Fraa ned do und de Sohn?“

De Taxifahrer zuckt nur d’Axle.

 „Waaas?!“

Ruft de Brunno g’reizt. Er will doch bloß ä klare Antwort.

„An de morge früh…“ beginnt de Taxifahrer….. Er muss sich  awwer erscht die passende deutsche Wörder z’samme suche und uf de Zung zurecht leche.

„Alle bei dir gewese! An de Krankbett! Alle da gewese!  Und Chefe-arzte komme. Dann Kopfe nicke. Und:

Alle Geräte:….. Abschalte…..

„Nää!!

Määnt de Bruno.