Eingang

Wer du aa bischt: am Owet kumm dann raus
Aus deinre Schtubb, schun grickscht en neie Sicht;
Weit sehnscht du noht, loss hinnich dir dei Haus.
Wer du aa bischt.
Mit deine Aage, sie sinn wacker noch
Un gucke yuscht noch vaschich, net zerick,
Hebscht du en schwatzer Baam, en Weil nemmt’s doch
Un schtellscht ihn var der Himmel: hoch un dick.
Un hoscht die Welt gemacht. Un sie iss gross
Un wie en Watt, ass ehm Gedanke macht.
Un yuscht, wu du verschtehscht sei Meening sacht,
Losse dei Aage sie ganz zaart noht los.

Michael Werner (2018) nach Rainer Maria Rilke: „Eingang“ (1900)

Comments are closed.