
Von Rudy Kupferschmitt
Er ziegt sisch miehselisch die Drebb nuff. Seid emme Johr war er nimmi drowe. Im Schloofzimmer vumm Balkon runner hott mer die bescht Sischt iwwer die gonze Gäärde, vor allem jezz, wann die Bääm kää Laab henn. Do sieht mer wie iwweraal die Woinachtslischder ogehen.
Es is bidderkald, die Sunn hott de gonze Dag gschiene un jezz, wu se weg is, konnscht em Termemeder beim runnergäh zugugge. Endlisch mol widder en rischdische Winter. S Nochberhaus grad newwe dro is verkaaft, de Andres is vunn heid uff moije dod gewest, owens ins Bedd gange un moijens nimmi wach worre. Wie mer sisch des so winscht. Soi schääne Lischder sinn nimmi do, alles blinkt un blenkt, wie im Rotlichtverdel. Oi un aus un rod un grie.
De Sandkaschde un die Bambelschdang im Gaade sieht er grad noch so. Is halt arg verwildert, seid ers nimmi schafft. Er määhnt, es Gegrisch vunn soine Kinner zu here, wann die im Sand un im Matsch gschbielt henn. Was hott die Emma als gschennt, wann die zwä vunn owe bis unne oigsaut waren. Er hott se immer beruische misse: „Jo losse doch, die Kinner henn ehr Frääd.“ Grusselbeere un Kannsdrauwe wachsen schunn long känni mehr. Des Schmersel, wu soi Emma als gekocht hott, geht em ned aus em Kobb. So ebbes Gudes hott er seid dort nimmi gesse. Gonz hinne im ledschde Egg schdehen noch die zwä Liegeschdiehl, wu er mid de Emma im Summer so gern ghoggt hott, wanns am Owend abgekiehlt is un die erschde Schdern uffgange sinn.
Er dreht sisch rum un guggt schnurschdrags uffs Hochzischbild, wu immer noch uff em Nachdisch vunn de Emma schdeht. Soin Bedd henn se schunn vor zwä Johr nunner gschafft, dass er ned jeden Dag die Drebbe schdeige muss. Vorbei an de Kinnerzimmer, wu bloß noch Rumbelkammere sinn, gehts widder zu de Drebb.
Nummerzus schafft er des bloß noch, wann er sisch setzt un uff em Bobbes Drebb fer Drebb nunnerrutscht. Es Eßzimmer uhne Disch un Schdiehl, bloß midde drin des Bedd. Die schää Oirischdung is dernedewege in die Garasch gerohmt worre. E Audo hott er jo schunn johrelong nimmi. Es ledschde Fescht, wu se im Wohnzimmer gfeiert henn, war soin finfesiebzischde. Do hott die Emma noch gelebt, wann se a schunn grong wa. Des is jezz zwelf Johr her. All waren se do gewest, die Lisa mid ehrm neischde Froind – sie hott en Lewensabschnittspartner ghäße. Was die schunn an Lewensabschnidde hinner sisch hott, des geht uff kää Kuhhaud. Awwer fer Enkelkinner hotts nie gelongt.
Un nadierlich war de Thomas do, mid soim Freund – heid is es soga soin Mann – awwer mid Enkelkinner wars halt a nix. Selde, dass er soi Kinner noch sieht, de Thomas lebt in de Schdaade un die Lisa, hott sisch in Berlin e Nescht gebaut. In de Kisch hott des Mädsche vunn de Sozjalschdazjon soi Pille gerischt fer die gonz Woch. Es Esse, wu gebrocht werd, schdeht noch verpaggt do. Heid hott er kään Abbedid.
Ja, un de Moije wa soin Betreuer do. Die Sozjalschdazjon hett Engpäss iwwer Woihnachde, die kennden ned jeden versorge un deshalb hett er fer misch iwwer die Feierdage e Korzzeidpfleg organisiert. Schää, hab isch gsaat. Wehre kann isch misch sowieso ned. Wann isch ne sag, dann schdeht de Hussier mid zwä Bolezischde vor de Deer un schafft misch fort. De Maglerverdraag zum Verkaaf vumm Haus hett an de Betreuer gäh solle. Is awwer halt zufällisch an moi Adress gschickt worre. Der laaft ab em erschde Januar.
Er is jo sowas vunn fürsorglisch, moin Betreuer. Friehr hotts ghääße, du bischt endmindischt, awwer so Ebbes kann mer jo heid nimmi bringe. Des hert sisch jo umenschlisch o. Heid werd mer betreut. Er geht die Hinnerdeer naus, muss uffbasse, dass er ned schdolbert. Endlich kann er sisch falle losse in den alde Liegeschduhl, fehlt bloß die Emma newedro. Wie die jung Verliebte henn se an denne Summerowende do ghoggt un Händsche ghalte. Un im Auguscht henn se noch de Schdernschnubbe geguggt. Heid solls a Schdernschnubbe gewwe, hott in de Zeidung gschdanne vumm 13. uff de 14. Dezember. Soi Hand greift niwwer. Un vunn Minud zu Minud werd die kalt Schduhllehn wärmer un wärmer.
Er sieht em Nochber soi Woihnachtslischder. Oi un aus un rod un grie, oi un aus un rod un grie, oi un aus un rod un grie, oi un aus un rod un grie, oi un aus un rod un grie,oi un aus.






















































