Schreiwe un lese

Es waar mol en Kall, er hot en Schtor g’halte, awwer er hot net schreiwe kenne un net lese kenne, un es waar Sadde unschtennich, noht hot er en grooss Buch g’hatt, un hot als en Pickter gedraat, wann ebber ebbes grickt hot, noht hot er die Fraa odder Mann grickt fer ihre Name hinner draa schreiwe. Un noht am End vum Yaahr sinn sie als kumme fer uffsettle. Emol am End vum Yaahr iss en Kall reikumme fer uffsettle, un noht hot er sei Name g’funne datt, noht hot der Schtorkieper g’saat:

“Dei Fraa hot Deel Frackschtofft grickt.”

“Ya, sell iss so.”

“Un du hoscht en Sack Mehl un en Sack Zucker grickt.”

“Ya, sell iss so.”

“Ya well, sell iss, was ich do anner gedraat hab; noht hoscht aa noch en Kees gekaaft.”

Un dere Bauer meent, nee, er hot sei Lebdaag noch kenn ganze Kees gekaaft; sell hot er net. Noht hot der Schtorkieper en Weil sei Kopp gegratzt, noht hot er gemeent:

“Well, hettscht du en Schleifschtee grickt?”

“Ya! En Schleifschtee hab ich grickt.”

“Oh well,” hot der Schtorkieper g’saat, “noht hab ich yuscht vergesse fer es Loch neimache.”